NVAO: autonomie en vertrouwen

Ik was vorige week bij een informatieve bijeenkomst van de NVAO. Goed initiatief! Afdelingshoofd René Hageman hield daarbij een korte inleiding over o.a. de strategie van de NVAO. Gezien de aard van de NVAO als organisatie kun je je afvragen in hoeverre deze een eigen strategie kent, of vooral wordt bepaald door de politieke dynamiek. Hoe het ook zij, het motto is: autonomie, vertrouwen en verantwoording. Vertrouwen klinkt ons uiteraard bekend in de oren nu we bijna op het bordes van de koning staan. Al met al bekroop mij een gevoel van ambivalentie tijdens de middag. Het motto in combinatie met uitspraken als ‘verantwoorden en verbeteren’ en de introductie van een ontwikkelgesprek, voelt on

Onderwijs is co-creatie

Het lijkt een open deur, en dat zou het ook moeten zijn. Onderwijs is geen doel op zich. Onderwijs is ontstaan, bedacht en bedoeld om het leren te ondersteunen. Leren speelt zich af in 'de lerende', al dan niet samenwerkend en -lerend met anderen. Of iemand daadwerkelijk geleerd heeft, kunnen we alleen indirect afleiden uit het (veranderde) gedrag van de lerende persoon. Onderwijs zonder inzet en gebruik van de lerende is nutteloos. Onderwijs krijgt ook pas zijn uiteindelijke vorm in dat gebruik door een of meer personen ten behoeve van hun leerproces. Er bestaan daarom geen identieke lessen. Daarmee is direct duidelijk dat een leerling geen 'normale klant' is. Immers, de leerling of student

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square